Begin dit kalenderjaar (2010) heb ik Marie-José gevraagd of zij als mijn persoonlijke coach zou willen optreden. Daar had/heb ik 2 redenen voor.

De eerste reden is dat ik in na-gesprekken van een assessment snel in de gaten had dat zij erg deskundig is.

En ten tweede had ik persoonlijk direct een “klik” met haar.

Dit laatste is voor mij persoonlijk erg belangrijk bij het kiezen van een coach. Dus zoals gezegd, begin dit jaar begonnen. Ik zat toen qua werk en persoonlijkheid niet echt lekker in elkaar. Dat had Marie-José natuurlijk ook wel gemerkt.

Ons eerste gesprek zal ik nooit vergeten. Ik ging daar met een houding naar toe van “we zullen wel zien hoe dit gaat”. Nu dat heb ik gezien en ervaren. Zij is als geen ander in staat echt goed te luisteren en de vragen zo te stellen dat ik zelf wel na moest denken, of ik dat op dat moment wilde of niet.

Vooral het eerste gesprek werd mij een spiegel voorgehouden die mij echt duidelijk heeft gemaakt hoe ik op dat moment in elkaar zat. En mede door de verhelderende vragen die Marie José stelde (en nu nog stelt) moest ik echt aan het werk. De opmerking “Het kwartje valt” gold echt, alleen waren het 2 euro muntstukken.

De vervolgsessies gingen ook altijd verder daar waar wij de vorige keer gebleven waren, met uiteraard verdiepingsvragen betreffende de tussenliggende periode. Ik ben door deze gesprekken in een korte tijd geheel tot rust gekomen, heb mijn eigen kracht weer leren kennen en zit nu weer echt lekker in mijn vel wat uiteraard zijn weerslag heeft in werk en privé.

Momenteel zit ik in de coaching fase waarin geen 2 euro muntstukken meer vallen, maar nog wel 20 cent stukken. Ook ervaar ik momenteel dat ik mij deze coaching gesprekken “gun” en het als een cadeautje ervaar. Vanaf nu terug kijkend een bijzondere ervaring waar ik op een bijzondere manier veel wijzer ben geworden en als erg prettig heb ervaren.

Deze manier van coaching vraagt een behoorlijke inzet van de medewerker. Hij/Zij wordt echt aan het denken gezet vanuit het perspectief dat de medewerker zelf degene is die zijn/haar “probleem” het beste kan aanpakken. Dit betekent dat het traject vooraf niet voorspelbaar is en afhankelijk is van de ontwikkeling van de medewerker zelf.

Het initiatief hiertoe moet dus ook bij de medewerker zelf liggen, wil het resultaat er zo snel mogelijk zijn. Rapportages en voortgangsbesprekingen zijn in dit proces geen meerwaarde, daar daarmee dit proces lijkt te kunnen worden gestuurd vanuit extern, conform geijkte processen terwijl dit juist niet zo is.

De vertrouwensband tussen coach en medewerker moet de ruimte krijgen om dit proces tot een optimaal proces te laten komen, waarbij nogmaals de medewerker aan zet is.

Persoonlijk betekent deze methodiek voor mij dat juist zónder rapportages op papier, ikzelf in de gelegenheid ben om de voortgang met mijn leidinggevende te bespreken waarbij het initiatief bij mij ligt, conform het coachingstraject. Dit voelt erg natuurlijk aan en draagt bij aan de snelheid van het proces.

De afgelopen jaren hebben Deltion medewerkers die bij Marie-José gecoacht worden, dit telkens weer op deze manier ingevuld. Ook richting mij als leidinggevende, wat onze werkverhouding alleen maar bekrachtigd en verrijkt heeft.

…….. Bernard de Boer, Adj.dir. Techniek&Vormgeving, Deltion College Zwolle